Wojskowa Akademia Techniczna - Centralny System Uwierzytelniania
Strona główna

Aerodynamika

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: WMTXXCNI-A
Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Aerodynamika
Jednostka: Wydział Mechatroniki, Uzbrojenia i Lotnictwa
Grupy:
Punkty ECTS i inne: (brak) Podstawowe informacje o zasadach przyporządkowania punktów ECTS:
  • roczny wymiar godzinowy nakładu pracy studenta konieczny do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się dla danego etapu studiów wynosi 1500-1800 h, co odpowiada 60 ECTS;
  • tygodniowy wymiar godzinowy nakładu pracy studenta wynosi 45 h;
  • 1 punkt ECTS odpowiada 25-30 godzinom pracy studenta potrzebnej do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się;
  • tygodniowy nakład pracy studenta konieczny do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się pozwala uzyskać 1,5 ECTS;
  • nakład pracy potrzebny do zaliczenia przedmiotu, któremu przypisano 3 ECTS, stanowi 10% semestralnego obciążenia studenta.

zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Forma studiów:

niestacjonarne

Rodzaj studiów:

I stopnia

Rodzaj przedmiotu:

wybieralny

Forma zajęć liczba godzin/rygor:

W 10/x ; L 10/+ ; razem: 20 godz., 3pkt ECTS

Przedmioty wprowadzające:

matematyka 2 i 3: znajomość pochodnej funkcji, całki nieoznaczonej i oznaczonej, pochodnych cząstkowych, różniczki zupełnej, pochodnej substancjalnej. Pole wektorowe, równania różniczkowe, całki wielokrotne;

fizyka 1 i 2: znajomość układów inercjalnych i nieinercjalnych, elementów kinematyki i dynamiki;

mechanika: znajomość warunków równowagi sił, ruchu postępowego i obrotowego ciała sztywnego, przemieszczenia i odkształcenia;

mechanika płynów: znajomość podstawowych praw, zależności i równań opisujących ruch i dynamikę płynów. Pełne przygotowanie do rozwiązywania najważniejszych podstawowych i stosowanych zagadnień opływu

Programy:

semestr piąty / lotnictwo i kosmonautyka

Autor:

dr hab. inż. Stanisław WRZESIEŃ, dr inż. Michał FRANT, mgr inż. Maciej MAJCHER

Bilans ECTS:

Aktywność / obciążenie studenta w godz.

1. Udział w wykładach / 10

2. Udział w laboratoriach / 10

3. Udział w ćwiczeniach / 0

4. Udział w seminariach /0

5. Samodzielne studiowanie tematyki wykładów / 15

6. Samodzielne przygotowanie do laboratoriów / 15

7. Samodzielne przygotowanie do ćwiczeń / 0

8. Samodzielne przygotowanie do seminarium / 0

9. Realizacja projektu / 0

10. Udział w konsultacjach / 25

11. Przygotowanie do egzaminu / 15

12. Przygotowanie do zaliczenia / …..

13. Udział w egzaminie / 2


Sumaryczne obciążenie pracą studenta: 92 godz./3.ECTS

Zajęcia z udziałem nauczycieli (1+2+3+4+9+10+13): 47 godz./ 1,5 ECTS

Zajęcia powiązane z działalnością naukową 60 godz./2.ECTS

Zajęcia o charakterze praktycznym ….. godz./…..ECTS

Skrócony opis:

Przedmiot obejmuje zagadnienia aerodynamiki obiektów latających z po-działem zakresów prędkości w tym zarys aerodynamiki profilu i płata w ustalonym przepływie nieściśliwym, wybrane zagadnienia teorii profilu charakterystyki aerodynamiczne, elementy teorii wirowej linii nośnej, wpływ wydłużenia na charakterystyki aerodynamiczne oraz zagadnienia tzw. mechanizacji płata. W zakresie poddźwiękowego przepływu ściśliwego zawarto zarys teorii profilu i płata i kluczowe elementy wpływu ściśliwości z elementami łagodzenia kryzysu falowego. Przedmiot zawiera również elementy teorii dużych prędkości: obejmującą teorię małych zaburzeń, zagadnienia fal uderzeniowych, zagadnienia naddźwiękowych przepływów złożonych i elementy aerodynamiki samolotów. Przedstawiany jest algorytm obliczania biegunowej w całym zakresie liczb Macha i szereg ćwiczeń laboratoryjnych dotyczących wyznaczania charakterystyk modelu samolotu dają solidną podstawę opanowania umiejętności praktycznych z zakresu aerodynamiki.

Pełny opis:

Wykład / metoda werbalno-wizualna wykorzystaniem nowoczesnych technik multimedialnych (prezentacji z elementami animacji, z ilustracjami i schematami przykładowych rozwiązań)

1. Metody badawcze w aerodynamice. Zadania aerodynamiki, podział zakresu z uwagi na liczbę Macha / 1+1x

Metody badawcze w aerodynamice i możliwości stosowania poszczególnych metod. Przypadek przepływu zewnętrznego i wewnętrznego w aerodynamice – zasadnicze różnice i analogie. Kluczowe zadania aerodynamiki, podział zakresu z uwagi na liczbę Macha. Podstawowe zagadnienie aerodynamiki. Wzory strukturalne w aerodynamice obiektów.

2.Podstawowe parametry geometryczne profilu lotniczego i płata nośnego / 1+1x

Profile stosowane w płatach nośnych, łopatkach sprężarek oraz turbin. Podstawowe parametry geometryczne profilu, kąt natarcia aerodynamiczna krawędź natarcia. Klasyfikacja profili -poddźwiękowe i naddźwiękowe profile, podział ze względu na rozkład ciśnień wzdłuż cięciwy. Parametry geometryczne płata nośnego. Palisada profilów.

3.Zarys aerodynamiki profilu w ustalonym potencjalnym przepływie nieściśliwym. Charakterystyki aerodynamiczne profili lotniczych /1+1x

Elementy teorii płaskiego ustalonego ruchu nieściśliwego płynu nielepkiego, zastosowania model płaskiego przepływu przepływów, mających znaczenie w technice. Siła i moment powstające na profilu opływanym przez płyn nieściśliwy, wzory Blasiusa i Czapłygina. Hipoteza Żukowskiego o spływie w ostrzu, wpływ cyrkulacji na opływ profilu. Charakterystyki aerodynamiczne profili lotniczych. Wpływ wybranych parametrów geometrycznych oraz zanieczyszczeń typu lód, śnieg itp. na charakterystyki aerodynamiczne.

4.Teoria płata, równanie wirowej linii nośnej. Charakterystyki aerodynamiczne płata nośnego/1+1x

Wirowy model płata, pojęcie tzw. oporu indukowanego. Wirowy model płata o skończonej rozpiętości (model Prandtla). Równanie wirowej linii nośnej i jego rozwiązanie. Zakres stosowalności teorii wirowej linii nośnej, dwa zagadnienia teorii linii wirowej. Przykład rozwiązania zagadnienia teorii wirowej linii nośnej. Płat o najmniejszym oporze indukowanym, metody zmniejszania oporu indukowanego płatów. Doświadczalne charakterystyki aerodynamiczne płatów, sposoby zwiększania siły nośnej płatów - układy zwiększające krzywiznę profilu i układy zwiększające energię kinetyczną strumienia.

5.Wstęp do aerodynamiki maszyn przepływowych. Przepływ płaski przez palisadę profili/1+1x

Zagadnienia ogólne z teorii maszyn przepływowych, przepływ przez palisady. Geometria kanałów międzyłopatkowych i trójkąty prędkości w przepływie przez wirnik promieniowy i osiowy. Przepływ przez sprężarkę osiową, palisada prostoliniowa i parametry geometryczne palisady. Reakcja płynu na profil w palisadzie, składowa styczna i normalna siły reakcji. Kluczowe różnice między profilem w układzie palisadzie i profilem pojedynczym. Rozkład ciśnień na profilu w palisadzie i straty przepływu przez palisadę.

6.Zarys teorii profilu i płata w poddźwiękowym przepływie ściśliwym/1+1x

Zakresy prędkości przepływu gazu. Opływ cienkiego profilu lotniczego, krytyczna liczba Macha, przypadki opływu profilu lotniczego gazem ściśliwym. Zmiana współczynnika oporu aerodynamicznego z uwzględnieniem efektów ściśliwości. Opływ brył cienkich, teoria przepływów zlinearyzowanych, zlinearyzowane podstawowe równanie dynamiki gazów. Współczynniki Prandtla – Glauerta w zastosowaniu do aerodynamiki ściśliwego opływu profilu. Jakościowa analiza opływu profilu w funkcji liczby Macha.

7.Nadkrytyczny opływ profilu i płata nośnego. Płaty skośne/1+1x

Jakościowa analiza przypadków nadkrytycznego opływu profilu. Wpływ krytycznej liczby Macha na rozkład współczynnika ciśnienia i zmiany współczynników aerodynamicznych. Opór profilu w opływie nadkrytycznym, metodyka obliczania współczynnika oporu przy zerowej sile nośnej z uwzględnieniem ściśliwości i oporu falowego. Płaty skośne z dodatnim lub ujemnym skosem. Płaty o małym wydłużeniu i bardzo małym wydłużeniu, płaty pasmowe – generatory wirów. Wady skrzydeł skośnych, metody eliminacji wad płatów skośnych – zwichrzenie geometryczne i aerodynamiczne, grzebienie aerodynamiczne, uskok krawędzi natarcia.

8.Prostopadła, skośna i krzywoliniowa fala uderzeniowa. Fale rozrzedzeniowe /1+1x

Fala uderzeniowe jako silny front falowy przed powierzchnią czołową obiektu. Gazodynamika prostopadłej fali uderzeniowej, adiabata uderzeniowa Hugoniota, Zestawienie zmian parametrów na prostopadłej fali uderzeniowej. Skośna fala uderzeniowa w zagadnieniach lotniczych. Podsumowanie i najważniejsze wnioski. Wloty silników samolotów naddźwiękowych, współczynniki strat ciśnienia w funkcji liczby Ma dla wlotów. Fale rozrzedzeniowe.

9.Podstawy aerodynamiki profilu i płata w przepływie naddźwiękowym. Nagrzewanie aerodynamiczne/1+1x

Zlinearyzowany naddźwiękowy przepływ rozrzedzeniowy i zgęszczeniowy wzdłuż sztywnej ścianki. Klasyczny przepływ rozrzedzeniowy wzdłuż ścianki wypukłej o krzywiźnie zmieniającej się płynnie lub skokowo. Zlinearyzowany naddźwiękowy przepływ rozrzedzeniowy, zlinearyzowany naddźwiękowy opływ naroża wklęsłego. Zlinearyzowany naddźwiękowy opływ płaskiej płytki, wypadkowa siła aerodynamiczna. Uproszczony naddźwiękowy opływ cienkiego naddźwiękowego profilu pod małym kątem natarcia. Naddźwiękowy opływ płatów skośnych. Nagrzewanie aerodynamiczne - bariera cieplna.

10.Naddźwiękowe przepływy złożone, aerodynamika samolotów./ 1+1x

Odbicie i interferencja fal uderzeniowych i fal rozrzedzeniowych. Dysze naddźwiękowe. Naddźwiękowe opływy przestrzenne- naddźwiękowy opływ samolotów i samolotów kosmicznych, wykorzystanie fal uderzeniowych do wytwarzania siły nośnej. Układy aerodynamiczne samolotów, interferencja aerodynamiczna, aerodynamika samolotu – drgania typu buffting, flatter, lot w burzliwej atmosferze, oblodzenie samolotu.

Laboratoria / metoda praktyczna

1. Wyznaczenie współczynnika oporu ciał osiowo-symetrycznych

Doświadczalne porównanie współczynników oporu ciał osiowo-symetrycznych. Opór ciał dobrze i źle opływanych.

2.Wyznaczenie współczynnika siły nośnej i współczynnika siły oporu z pomiaru rozkładu ciśnień na profilu lotniczym/2

Wyznaczenie sił aerodynamicznych wynikające z działania naprężeń normalnych (ciśnienia) na profil lotniczy, sposób wyznaczania współczynników siły nośnej i siły oporu z uzyskanych na drodze doświadczalnej wyników rozkładu ciśnień na profilu dla różnych kątów natarcia

3. Doświadczalne charakterystyki aerodynamiczne modelu samolotu w konfiguracji gładkiej/2

Wykorzystanie tunelu aerodynamicznego i wagi aerodynamicznej do wyznaczenia podstawowych charakterystyk aerodynamicznych dla modelu samolotu w konfiguracji gładkiej. Określenie wpływu kąta natarcia na charakterystyki aerodynamiczne w opływie symetrycznym.

4 Wyznaczanie parametrów przepływu z falami uderzeniowymi / 2

Wyznaczenie wybranych parametrów przy przepływie z falą uderzeniową, określenie zmiany parametrów na falach uderzeniowych. Występowanie fali lambda

5. Doświadczalne charakterystyki aerodynamiczne modelu samolotu w konfiguracji przelotowej/2

Porównanie wartości współczynników aerodynamicznych dla modelu samolotu z różnymi konfiguracjami skrzydła.

x zagadnienia realizowane indywidualnie przez studenta studiów niestacjonarnych

Literatura:

Podstawowa: autor, tytuł, wydawnictwo, rok wydania.

1. W. Sobieraj, Aerodynamika, WAT, 2014

2. W.J Prosnak.: Mechanika płynów, tom I i tom 2, PWN, Warszawa 1972, (32220)

3. P. Strzelczyk.: Aerodynamika małych prędkości, 2003

4. N.S. Arżannikow., W.N Malcew.: Aerodynamika, 1950;

5. Kaczmarczyk J., Maruszkiewicz J.: Poradnik do ćwiczeń laboratoryjnych z mechaniki płynów, WAT, Warszawa 1970, (S-29592).

6. Stanisław Wrzesień, Materiały własne Zakładu Aerodynamiki i Termodynamiki

Uzupełniająca: autor, tytuł, wydawnictwo, rok wydania.

1. Z. Goraj: Dynamika i aerodynamika samolotów manewrowych z elementami obliczeń, PW, 2001

2. Chlebny B., Sobieraj W., Wrzesień S.: Mechanika płynów, WAT, Warszawa 2003, (S-58951),

Efekty uczenia się:

Symbol i nr efektu przedmiotu / efekt uczenia się / odniesienie do efektu kierunkowego

W1 / ma wiedzę w zakresie matematyki i fizyki, niezbędną do opisu ruchu płynu, opisu i analizy podstawowych zjawisk fizycznych w przepływach i opływach warunkujących wiedzę w zakresie aerodynamiki obiektów latających/ K_W01

W2 / ma uporządkowaną, podbudowaną teoretycznie wiedzę obejmującą istotne zagadnienia w obszarze mechaniki płynów nieściśliwych (zwanej aerodynamiką małych prędkości) w odniesieniu do kluczowych zagadnień konstrukcyjnych i eksploatacyjnych statków powietrznych/ K_W08.

W3 / ma uporządkowaną, podbudowaną teoretycznie wiedzę obejmującą istotne zagadnienia w obszarze mechaniki płynów ściśliwych (zwanej aerodynamiką dużych prędkości) w odniesieniu do kluczowych zagadnień konstrukcyjnych i eksploatacyjnych statków powietrznych/ K_W08.

U1/potrafi pozyskiwać informacje z literatury, baz danych i innych źródeł, potrafi integrować uzyskane informacje, dokonywać ich interpretacji, a także wyciągać wnioski oraz formułować i uzasadniać opinie K_U01

U2/potrafi opracować dokumentację dotyczącą realizacji zadania inżynierskiego i przygotować tekst zawierający opis wyników zadania oraz potrafi przygotować i przedstawić krótką prezentację wyników realizacji zadania inżynierskiego /K_U03

U3/ potrafi rozwiązywać zadania techniczne w obszarze projektu wstępnego lub projektu koncepcyjnego statku powietrznego /K_U11

Metody i kryteria oceniania:

Przedmiot zaliczany jest na podstawie wyników egzaminu i zaliczeń

Ćwiczenia laboratoryjne zaliczane są na podstawie: zaliczenia z oceną

 Egzamin jest przeprowadzany w formie ustnej poprzedzonej pracą pisemną. Osiąganie efektu kształcenia (W1,W2 iW3) jest weryfikowane na podstawie oceny pytań zawierających 3 obszary zagadnień: (1- wiedza w zakresie matematyki i fizyki, niezbędną do opisu ruchu płynu, opisu i analizy podstawowych zjawisk fizycznych w przepływach i opływach warunkujących wiedzę w zakresie aerodynamiki obiektów latających.

 (2- uporządkowana i podbudowaną teoretycznie wiedza obejmującą istotne zagadnienia w obszarze mechaniki płynów nieściśliwych (zwanej aerodynamiką małych prędkości) w odniesieniu do kluczowych zagadnień konstrukcyjnych i eksploatacyjnych statków powietrznych).

 (3-uporządkowana i podbudowana teoretycznie wiedza obejmującą istotne zagadnienia w obszarze mechaniki płynów ściśliwych (zwanej aerodynamiką dużych prędkości) w odniesieniu do kluczowych zagadnień konstrukcyjnych i eksploatacyjnych statków powietrznych).

 Każdy obszar zawiera 3 stopniowane poziomy wiedzy (np. poprawne odpowiedzi [1-3]a – ocena dst; [1-3]a i b- ocena db; [1-3] a,b,c -ocena bdb). Praca pisemna jest prowadzona w ograniczonym czasie 2 godzin z możliwością udzielania drobnych wskazówek lub bez ograniczeń czasowych (w domu z nieograniczonym dostępem do wszelkich źródeł informacji). Po wstępnej ocenie odpowiedzi następuje część ustna w której każdy student wyjaśnia ewentualne błędy, nieścisłości lub wątpliwości czy jest to wiedza nabyta.

 Warunkiem dopuszczenia do egzaminu jest uzyskanie pozytywnej oceny z ćwiczeń laboratoryjnych.

 Zaliczenie ćwiczeń laboratoryjnych na ocenę odbywa się pod warunkiem uczestniczenia studenta we wszystkich ćwiczeniach laboratoryjnych na podstawie średniej z pozytywnych ocen za przedstawione sprawozdania z tych ćwiczeń, przy czym student może nie zostać dopuszczony do uczestniczenia w ćwiczeniu w przypadku nieznajomości zagadnień obejmujących wiedzę dotyczącą tematu danego ćwiczenia i rażącej nieznajomości instrukcji do przeprowadzenia danego ćwiczenia.

 Efekty W1, W2, W3,W4 (utrwalane podczas innych form zajęć) sprawdzane są na egzaminie pisemnym i ustnym.

 Efekty U1, U2, U3 sprawdzane są w trakcie wykonywania ćwiczeń laboratoryjnych i przygotowywania z nich sprawozdań

Kryteria oceniania

Wykłady

Ocenę bardzo dobrą 5,0 (bdb) otrzymuje student który:

Posiada pełną wiedzę w zakresie efektów wiedzy (W1, W2 i W3) – pytania (1-3) a, b i c.

Ocenę dobry plus 4,5 (db+) otrzymuje student który:

Posiada pełną wiedzę w zakresie efektów wiedzy (W1, W2 i W3) oraz z niewielkimi błędami, z niewielką pomocą lub wskazówkami analizuje możliwe przypadki zawarte w pytaniach (1-3) a, b i c.

Ocenę dobry 4,0 (db) otrzymuje student który

Posiada pełną wiedzę w zakresie efektów wiedzy (W1, W2 i W3) – pytania (1-3) a i b.

Ocenę dostateczny plus 3,5 (dst+) otrzymuje student który:

Posiada pełną wiedzę w zakresie efektów wiedzy (W1, W2 i W3) oraz z niewielkimi błędami, z niewielką pomocą lub wskazówkami analizuje moż-liwe przypadki zawarte w pytaniach (1-3) a i b.

Ocenę dostateczny 3,0(dst) otrzymuje student który:

Posiada pełną wiedzę w zakresie efektów wiedzy (W1, W2 i W3) – pytania (1-3) a.

Ocenę niedostateczny 2,0 (ndst) otrzymuje student który:

Wykazuje niedostateczną znajomość wiedzy określonej zakresem pytań 1a, 2.a i 3.a.

Ćwiczenia laboratoryjne

Ocenę bardzo dobrą 5,0 (bdb) otrzymuje student który

1. Bardzo dobrze rozumie sens ćwiczenia, układ poszczególnych elementów stanowiska i sposób wykonywania pomiarów, potrafi prawidłowo i samodzielnie interpretować uzyskane wyniki badań, wykorzystując wiedzę uzyskaną w ramach zajęć z przedmiotu aerodynamika, z rozszerzonej literatury przedmiotu oraz innych źródeł (U1).

2. Potrafi na podstawie udostępnionej instrukcji, rozszerzonej literatury przedmiotu oraz innych źródeł prawidłowo i samodzielnie zidentyfikować problem badawczy w ramach przygotowania do ćwiczenia laboratoryjnego a także samodzielnie dokonać prawidłowej i rzetelnej oceny uzyskanych wyników (U1).

3. Potrafi samodzielnie i bezbłędnie, w procesie opracowywania dokumentacji dotyczącej realizowanego ćwiczenia laboratoryjnego, przygotować tekst zawierający opis wyników ćwiczenia (U2).

4. Potrafi samodzielnie i bezbłędnie przygotować krótką prezentację poświęconą otrzymanym wynikom ćwiczenia laboratoryjnego oraz przeprowadzić dyskusję nad uzyskanymi wynikami (U2).

5. Potrafi opracować algorytm, z wykorzystaniem odpowiednich narzędzi informatycznych, do opracowania oprogramowania użytkowego na potrzeby wykonania projektu aerodynamicznego statku powietrznego (U3)

Ocenę dobrą plus 4,5 (db+) otrzymuje student który

1. Bardzo dobrze rozumie sens ćwiczenia, układ poszczególnych elementów stanowiska i sposób wykonywania pomiarów, potrafi prawidłowo i samodzielnie interpretować uzyskane wyniki badań, wykorzystując wiedzę uzyskaną w ramach zajęć z przedmiotu aerodynamika, z rozszerzonej literatury przedmiotu oraz innych źródeł (U1).

2. Potrafi na podstawie udostępnionej instrukcji, rozszerzonej literatury przedmiotu oraz innych źródeł prawidłowo i samodzielnie zidentyfikować problem badawczy w ramach przygotowania do ćwiczenia laboratoryjnego a także z niewielką pomocą dokonać prawidłowej i rzetelnej oceny uzyskanych wyników (U1).

3. Potrafi samodzielnie lub z niewielką pomocą i bezbłędnie, w procesie opracowywania dokumentacji realizowanego ćwiczenia laboratoryjnego, przygotować tekst zawierający opis wyników zadania (U2).

4. Potrafi samodzielnie lub z niewielką pomocą i bezbłędnie przygotować krótką prezentację poświęconą wynikom ćwiczenia laboratoryjnego oraz przeprowadzić dyskusję nad uzyskanymi wynikami (U2).

5. Potrafi samodzielnie lub z niewielką pomocą i bezbłędnie opracować algorytm, z wykorzystaniem odpowiednich narzędzi informatycznych, do opracowania oprogramowania użytkowego na potrzeby wykonania projektu aerodynamicznego statku powietrznego (U3)

Ocenę dobrą 4 (db) otrzymuje student który

1. Dobrze rozumie sens ćwiczenia, układ poszczególnych elementów stanowiska i sposób wykonywania pomiarów, potrafi prawidłowo i samodzielnie lub z niewielką pomocą interpretować uzyskane wyniki badań, wykorzystując wiedzę uzyskaną w ramach zajęć z przedmiotu aerodynamika, z rozszerzonej literatury przedmiotu oraz innych źródeł (U1).

2. Potrafi na podstawie udostępnionej instrukcji, rozszerzonej literatury przedmiotu oraz innych źródeł prawidłowo i samodzielnie zidentyfikować problem badawczy w ramach przygotowania do ćwiczenia laboratoryjnego a także z niewielką pomocą dokonać prawidłowej i rzetelnej oceny uzyskanych wyników (U1).

3. Potrafi samodzielnie lub z niewielką pomocą i bezbłędnie, w procesie opracowywania dokumentacji dotyczącej realizowanego ćwiczenia laboratoryjnego, przygotować tekst zawierający opis wyników zadania (U2).

4. Potrafi samodzielnie lub z niewielką pomocą i z drobnymi błędami przygotować krótką prezentację poświęconą wynikom ćwiczenia laboratoryjnego oraz przeprowadzić dyskusję nad uzyskanymi wynikami (U2).

5. Potrafi samodzielnie lub z niewielką pomocą i z drobnymi błędami opracować algorytm, z wykorzystaniem odpowiednich narzędzi informatycznych, do opracowania oprogramowania użytkowego na potrzeby wykonania projektu aerodynamicznego statku powietrznego (U3)

Ocenę dostateczny plus 3,5 (dst+) otrzymuje student który

1. Dość dobrze rozumie sens ćwiczenia, układ poszczególnych elementów stanowiska i sposób wykonywania pomiarów, potrafi z niewielką pomocą interpretować uzyskane wyniki badań, wykorzystując wiedzę uzyskaną w ramach zajęć z przedmiotu aerodynamika U1).

2. Potrafi na podstawie udostępnionej instrukcji, z niewielką pomocą zidentyfikować problem badawczy w ramach przygotowania do ćwiczenia laboratoryjnego (U1).

3. Potrafi z niewielką pomocą oraz drobnymi błędami, w procesie opracowywania dokumentacji dotyczącej realizowanego ćwiczenia laboratoryjnego, przygotować tekst zawierający opis wyników zadania (U2).

4. Potrafi z drobnymi błędami przygotować krótką prezentację poświęconą wynikom ćwiczenia laboratoryjnego (U2).

5. Potrafi z niewielką pomocą i z drobnymi błędami opracować algorytm, z wykorzystaniem odpowiednich narzędzi informatycznych, do opracowania oprogramowania użytkowego na potrzeby wykonania projektu aerodynamicznego statku powietrznego (U3)

Ocenę dostateczną 3 (dst) otrzymuje student który

1. Dość dobrze rozumie sens ćwiczenia, układ poszczególnych elementów stanowiska i sposób wykonywania pomiarów, sporadycznie z pomocą potrafi interpretować uzyskane wyniki badań (U1).

2. Potrafi, na podstawie udostępnionej instrukcji oraz korzystając sporadycznie z pomocy, zidentyfikować problem badawczy w ramach przygotowania do ćwiczenia laboratoryjnego (U1).

3. Potrafi z drobnymi błędami, w procesie opracowywania dokumentacji dotyczącej realizowanego ćwiczenia laboratoryjnego, przygotować tekst zawierający opis wyników zadania (U2).

4. Potrafi z drobnymi błędami przygotować krótką prezentację poświęconą wynikom ćwiczenia laboratoryjnego (U2).

5. Potrafi z pomocą i z drobnymi błędami opracować algorytm, z wykorzystaniem odpowiednich narzędzi informatycznych, do opracowania oprogramowania użytkowego na potrzeby wykonania projektu aerodynamicznego statku powietrznego (U3)

Ocenę niedostateczną 2 (ndst) otrzymuje student który

1. Nie rozumie sensu ćwiczenia, układu poszczególnych elementów stanowiska i sposobu wykonywania pomiarów(U1).

2. Nie potrafi, na podstawie udostępnionej instrukcji oraz korzystając sporadycznie z pomocy, zidentyfikować problem badawczy w ramach przygotowania do ćwiczenia laboratoryjnego (U1).

3. Nie potrafi, w procesie opracowywania dokumentacji dotyczącej realizowanego ćwiczenia laboratoryjnego, przygotować tekst zawierający opis wyników zadania (U2).

4. Nie potrafi przygotować krótką prezentację poświęconą wynikom ćwiczenia laboratoryjnego (U2).

5. Nie potrafi opracować algorytmu, z wykorzystaniem odpowiednich narzędzi informatycznych, do opracowania oprogramowania użytkowego na potrzeby wykonania projektu aerodynamicznego statku powietrznego (U3)

6. Nie uczestniczył we wszystkich zajęciach laboratoryjnych lub nie otrzymał pozytywnej oceny ze wszystkich sprawozdań z ćwiczeń laboratoryjnych

Przedmiot nie jest oferowany w żadnym z aktualnych cykli dydaktycznych.
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Wojskowa Akademia Techniczna.
ul. gen. Sylwestra Kaliskiego 2, 00-908 Warszawa 46 tel: +48 261 839 000 https://www.wojsko-polskie.pl/wat/ kontakt deklaracja dostępności mapa serwisu USOSweb 7.0.4.0-2 (2024-05-20)