Mechatronika w energetyce- PW
Informacje ogólne
| Kod przedmiotu: | WELDUCSI-MwE-PW |
| Kod Erasmus / ISCED: | (brak danych) / (brak danych) |
| Nazwa przedmiotu: | Mechatronika w energetyce- PW |
| Jednostka: | Wydział Inżynierii Mechanicznej |
| Grupy: | |
| Punkty ECTS i inne: |
(brak)
|
| Język prowadzenia: | (brak danych) |
| Forma studiów: | stacjonarne |
| Rodzaj studiów: | I stopnia |
| Rodzaj przedmiotu: | wybieralny |
| Forma zajęć liczba godzin/rygor: | W 20/+ ; C 6/z ; L 4/z; Razem: 30 |
| Przedmioty wprowadzające: | Maszyny elektryczne / znajomość budowy i działania maszyn elektrycznych prądu stałego i przemiennego. Napędy hydrauliczne / znajomość budowy i działania podstawowych mechanizmów budujących prosty układ hydrauliczny. |
| Programy: | semestr: VI kierunek: Energetyka specjalności: Maszyny i urządzenia w energetyce |
| Autor: | dr inż. Marcin Wieczorek |
| Bilans ECTS: | 1. Udział w wykładach / 20 2. Udział w laboratoriach / 4 3. Udział w ćwicz. audytoryjnych / 6 4. Udział w projektach / 0 5. Udział w seminariach / 0 6. Samodzielne studiowanie tematyki wykładów / 16 7. Samodzielne przygotowanie do laboratoriów / 6 8. Samodzielne przygotowanie do ćwiczeń / 6 9. Samodzielne przygotowanie do seminarium / 0 10. Samodzielne przygotowanie do projektów / 0 11. Udział w konsultacjach (1+2+3+4+5) / 4,5 12. Przygotowanie do egzaminu/zaliczenia (1+2+3+4+5) / 0 13. Przygotowanie do zaliczenia (1+2+3+4+5) / 12 14. Udział w egzaminie / 0 15. Sumaryczne obciążenie pracą studenta (poz. 1÷13): 74,5 / 30 = 2,48 = 2,0 pkt ECTS 16. Zajęcia z udziałem nauczycieli (poz. 1+2+3+4+5 +11+14): 34,5 / 30 = 1,15 = 1,0 pkt ECTS 17. Zajęcia o charakterze praktycznym (poz. 2+3+4+5+7+8+9+10): 22 / 30 = 0,73 = 0,5 pkt ECTS |
| Skrócony opis: |
Podstawowe pojęcia mechatroniki. Sygnały pomiarowe. Budowa i działanie czujników. Budowa i działanie aktorów wykorzystywanych do zarządzania procesem przesyłu energii niesionej przez różne media w urządzeniach energetycznych oraz środkach transportu drogowego w energetyce. Metody sterowania. Przekaźniki i sterowniki. Elementy przełączające i regulatory. Podstawy projektowania systemów mechatronicznych. |
| Pełny opis: |
Wykład /metody dydaktyczne Wykłady prowadzone są metodą podającą lub konwersatoryjną, z wykorzystaniem materiałów poglądowych związanych z ich tematyką, w tym prezentacji multimedialnych. Tematy kolejnych zajęć to: 1. Pojęcia podstawowe mechatroniki. Sensory i ich podstawowe parametry /2 2. Zasady pomiaru wielkości kinematycznych i dynamicznych – sensory rezystancyjne, indukcyjne i pojemnościowe /2 3. Zasady pomiaru wielkości kinematycznych i dynamicznych (cd) – sensory magnetyczne, magnetostrykcyjne, piezoelektryczne /2 4. Budowa i działanie aktorów. Siłowniki i serwomechanizmy mechaniczne, pneumatyczne, hydrauliczne, elektryczne /2 5. Siłowniki i serwomechanizmy mechaniczne, pneumatyczne, hydrauliczne /2 6. Podstawy sterowania pneumatycznego /2 7. Przetwarzanie danych procesowych. Synchronizacja procesów /2 8. Przetwarzanie danych procesowych (cd). Sieci /2 9. Wybrane metody regulacji systemów mechatronicznych /2 10. Podstawy projektowania systemów mechatronicznych /2 Ćwiczenia / metody dydaktyczne: Ćwiczenia prowadzone są w formie ćwiczeń obliczeniowych i przeglądu rozwiązań. Tematem zajęć są: 1. Wstępny dobór silnika elektrycznego do napędu mechatronicznego /2 2. Obliczenia pneumatycznych układów sterujących i napędowych /2 3. Mieszane urządzenia regulacji i regulatory bez energii pomocniczej /2 Laboratoria / metody dydaktyczne: Laboratoria prowadzone są z wykorzystaniem ćwiczeń praktycznych: Tematem zajęć są: 1. Wyznaczanie charakterystyk wybranych elementów układu sterowania stosowanych w urządzeniach energetycznych /2. 2. Badanie alternatora i układu wspomagania z silnikiem elektrycznym /2 |
| Literatura: |
podstawowa: • Heiman B., Gerth W., Popp K., Mechatronika. Komponenty metody przykłady, PWN, Warszawa 2001. • Szenajch W., Napęd i sterowanie hydrauliczne, WNT, Waszawa 2005. • Kosmol J., Napędy mechatroniczne, Wydawnictwo Politechniki Śląskiej, Gliwice 2013. uzupełniająca: • Tunia H., Łastowiecki J., Elektryczne elementy automatyki, PWN, Warszawa 1976. • Chorowski B., Werszko M., Mechaniczne urządzenia automatyki, WNT, Warszawa 1990. • Grono A., Mechatronika. Laboratorium, Wydawnictwo Politechniki Gdańskiej. Gdańsk 2004. |
| Efekty uczenia się: |
W1 – ma uporządkowaną wiedzę w zakresie konstrukcji i zasad działania podstawowych części maszyn / K_W06, W2 – ma uporządkowaną wiedzę w zakresie podstaw sterowania i automatyki, niezbędną do projektowania układów regulacji stosowanych w urządze-niach energetycznych / K_W14, U1 – potrafi dokonać analizy prostych systemów przetwarzania sygnału / K_U11, U2 – potrafi zaplanować proces realizacji prostego urządzenia stosowanego w systemie energetycznym / K_U18, K1 – ma świadomość ważności zachowania w sposób profesjonalny / K_K03 K2 – ma świadomość odpowiedzialności za pracę własną / K_K04 |
| Metody i kryteria oceniania: |
Ćwiczenia laboratoryjne i seminarium zaliczane są na podstawie zaliczenia bez oceny. Zaliczenie przedmiotu przeprowadzane jest w formie pisemnego sprawdzianu. Warunkiem dopuszczenia do zaliczenia przedmiotu jest zaliczenie ćwiczeń laboratoryjnych. efekty W1, W2, U1 - sprawdzane są podczas zaliczenia; efekty U1, K1, K2 - sprawdzane są podczas konwersacji na wykładzie, rozwiązywania przykładów ćwiczeniowych i realizacji zajęć laboratoryjnych; efekty W2, U2, K2 – sprawdzane są podczas zaliczania sprawozdania z ćwiczeń laboratoryjnych. |
Właścicielem praw autorskich jest Wojskowa Akademia Techniczna.