Konstrukcja broni strzeleckiej

stacjonarne

jednolite magisterskie

wybieralny

W 32/x, C /, L 22/+, S 6/zal, P 0/0 razem: 60 godz., 5,5 pkt ECTS

Podstawy grafiki inżynierskiej / ma podstawową wiedzę dotyczącą podstaw wykonywania i pozyskanie umiejętności odczytywania inżynierskiej dokumentacji technicznej

Grafika inżynierska / ma podstawową wiedzę dotyczącą wykonywania dokumentacji elementów konstrukcyjnych w formie rysunków technicznych bazując na systemach zintegrowanych CAD/CAM/CAE zgodnie z obowiązującymi normami oraz ich interpretacji na potrzeby zadań inżynierskich;

Podstawy konstrukcji maszyn / ma podstawową wiedzę dotyczącą konstrukcji maszyn wykorzystywanych w układach mechatronicznych; ma podstawową wiedzę niezbędną do rozumienia pozatechnicznych uwarunkowań działalności inżynierskiej; potrafi zaprojektować elementarne procesy technologiczne wytwarzania urządzeń mechatronicznych, umie zaplanować doświadczenie, potrafi posługiwać się przyrządami do pomiaru podstawowych wielkości mechanicznych i elektrycznych;

Nauka o materiałach / ma podstawową wiedzę dotyczącą budowy materiałów i inżynierii wytwarzania elementów mechanicznych;

Teoria i praktyka strzelań / Wymagania wstępne: znajomość terminologii dotyczącej toru lotu pocisku do celu;

semestr studiów:VI / kierunek studiów: Mechatronika

płk dr inż. Mirosław Zahor

Aktywność / obciążenie studenta w godz.

1. Udział w wykładach / 32

2. Udział w laboratoriach / 22

3. Udział w ćwiczeniach / 0

4. Udział w seminariach / 6

5. Samodzielne studiowanie tematyki wykładów i przygotowanie do egza-minu / 35

6. Samodzielne przygotowanie do laboratoriów / 28

7. Samodzielne przygotowanie do ćwiczeń / 0

8. Samodzielne przygotowanie do seminarium / 12

9. Udział w zajęciach projektowych / 0

10. Samodzielna realizacja projektu / 0

11. Udział w konsultacjach / 28

12. Udział w egzaminie / 2

Sumaryczne obciążenie pracą studenta: 165 godz./ 5,5 ECTS

Zajęcia z udziałem nauczycieli (1+2+3+4+11+12): 90 godz./ 3 ECTS

Zajęcia powiązane z działalnością naukową/ 3,5 ECTS

Współczesna broń strzelecka. Systematyka broni strzeleckiej. Podstawowe zespoły i mechanizmy broni strzeleckiej oraz ich przeznaczenie. Charaktery-styka taktyczno-techniczna, budowa i działanie: pistoletów, pistoletów ma-szynowych, karabinków i karabinów, karabinów maszynowych, wielkokalibrowych karabinów maszynowych i środków wyspecjalizowanych broni strzeleckiej. Kierunki i perspektywy rozwoju współczesnej broni strzeleckiej.

Współczesna broń strzelecka. Systematyka broni strzeleckiej. Podstawowe zespoły i mechanizmy broni strzeleckiej oraz ich przeznaczenie. Charakterystyka taktyczno-techniczna, budowa i działanie: pistoletów, pistoletów maszynowych, karabinków i karabinów, karabinów maszynowych, wielkokalibrowych karabinów maszynowych i środków wyspecjalizowanych broni strzeleckiej. Kierunki i perspektywy rozwoju współczesnej broni strzeleckiej.

Wykłady/ metoda werbalno-wizualna wykorzystaniem nowoczesnych

technik multimedialnych

1. Broń strzelecka w systemie uzbrojenia lufowego w Polsce i na świecie / 2.

Klasyfikacja układów miotających. Podstawowe pojęcia i definicje. Nazwy broni i amunicji.

2. Systematyka broni lufowej / 4.

Systematyka broni lufowej ze względu na stopień zautomatyzowania, zasadę działania i przeznaczenie taktyczne. Charakterystyki taktyczno-techniczne broni strzeleckiej.

3. Podstawowe zespoły i mechanizmy broni strzeleckiej / 4.

Przeznaczenie mechanizmów: otwierania i zamykania przewodu lufy, ryglowego, uderzeniowego, spustowego, wyciągania i wyrzucania łusek, zasilania i zabezpieczającego. Urządzenia pomocnicze broni strzeleckiej.

4. Charakterystyka taktyczno-techniczna, budowa i działanie pistoletów i rewolwerów / 6.

Amunicja pistoletowa i rewolwerowa. Ogólna charakterystyka pistoletów i rewolwerów. Przegląd konstrukcji pistoletów stosowanych w SZ RP.

5. Charakterystyka taktyczno-techniczna, budowa i działanie pistoletów maszynowych / 2.

Ogólna charakterystyka pistoletów maszynowych. Przegląd konstrukcji pistoletów maszynowych stosowanych w SZ RP.

6. Charakterystyka taktyczno-techniczna, budowa i działanie karabinków i karabinów / 4.

Amunicja pośrednia i karabinowa. Ogólna charakterystyka karabinów i karabinków. Przegląd konstrukcji karabinków stosowanych w SZ RP.

7. Charakterystyka taktyczno-techniczna, budowa i działanie karabinów maszynowych/ 4.

Ogólna charakterystyka karabinów maszynowych. Przegląd konstrukcji karabinów maszynowych stosowanych w SZ RP.

8. Charakterystyka taktyczno-techniczna, budowa i działanie wielkokalibrowych karabinów maszynowych / 2.

Amunicja karabinowa wielkokalibrowa. Ogólna charakterystyka wielkokalibrowych karabinów maszynowych. Przegląd konstrukcji wielkokalibrowych karabinów maszynowych stosowanych w SZ RP.

9. Charakterystyka taktyczno-techniczna, budowa i działanie środków wyspecjalizowanych / 4.

Amunicja granatnikowa. Ogólna charakterystyka środków wyspecjalizowanych: pistoletów sygnałowych, karabinów wyborowych, granatników i granatników przeciwpancernych. Przegląd konstrukcji stosowanych w SZ RP.

Laboratoria / metoda werbalno-praktyczna

1. Budowa i działanie pistoletów i rewolwerów/ 6

Praktyczne zapoznanie się z sprzętem.

2. Budowa i działanie pistoletów maszynowych /4

Praktyczne zapoznanie się z sprzętem.

3. Budowa i działanie karabinków i karabinów/ 4

Praktyczne zapoznanie się z sprzętem.

4. Budowa i działanie karabinów maszynowych/ 4

Praktyczne zapoznanie się z sprzętem.

5. Budowa i działanie wielkokalibrowych karabinów maszynowych/ 4

Praktyczne zapoznanie się z sprzętem.

Seminarium / metoda praktyczna

1. Tendencje rozwojowe broni strzeleckiej / 2

Uwarunkowania techniczne i pozatechniczne rozwoju broni strzeleckiej. Omówienie tendencji rozwojowych współczesnej broni strzeleckiej

2. Opracowanie charakterystyki taktyczno-technicznej wybranego wzoru broni / 4.

Wykonanie charakterystyki taktyczno-technicznej wzoru broni strzeleckiej wskazanego przez wykładowcę. Opracowanie krótkiej prezentacji charakterystyki w programie PowerPoint, prezentacja wyników pracy, omówienie prac całej grupy.

Podstawowa:

1. 1. R. Woźniak i inni, „Encyklopedia Najnowszej Broni Palnej” – tomy I –IV, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 2001-2002 ;

2. H. Głowicki, S. Niezgodzki, S. Torecki, Budowa i eksploatacja broni lu-fowej i amunicji - cz. II „Budowa automatycznej broni strzeleckiej”, WAT, Warszawa, 1987;

3 I. Dobiech, S. Majewski, S. Sieńko, S. Torecki, Budowa i eksploatacja broni lufowej i amunicji - cz. III „Eksploatacja techniczna broni i amunicji ", WAT, Warszawa, 1973;

4. H.Głowicki, S.Niezgodzki, S.Torecki, „Zasady konstrukcji automatycznej broni strzeleckiej”, WAT, Warszawa, 1986;

5. Instrukcje sprzętowe uzbrojenia wskazane przez wykładowcę.

Uzupełniająca:

1. R. Woźniak i inni, „Multimedialna Encyklopedia Najnowszej Broni Palnej”, Wydawnictwo Bellona, Warszawa, 2004;

2. R. Woźniak i inni, „Najnowsze uzbrojenie na świecie”, Wydawnictwo Bel-lona, Warszawa, 2006;

3. Jane's Ammunition Handbook;

4. Jane's Infantry Weapons;

5. Jane's Police and Security Equipment.

Symbol i nr efektu modułu / efekt kształcenia / odniesienie do efektu kierun-kowego

W1: Zna budowę, działanie oraz zasady eksploatacji sprzętu uzbrojenia i elektroniki będącego w gestii lub podlegającego Szefostwu Uzbrojenia i Elektroniki Inspektoratu Wsparcia/ W_38T02_4

K1: Dysponuje odpowiednią wiedzą techniczną, pozwalającą rozwiązywać problemy logistyczne za pomocą metod i technik inżynierskich/ K_38T02_3

W1: Zna budowę, działanie oraz zasady eksploatacji sprzętu wojskowego wojsk lądowych/ W_38T03_4

K1: Dysponuje odpowiednią wiedzą techniczną, pozwalającą rozwiązywać problemy logistyczne za pomocą metod i technik inżynierskich/ K_38T03_3

Przedmiot zaliczany jest na podstawie: egzaminu;

Ćwiczenia laboratoryjne zaliczane są na podstawie: zaliczenia z oceną;

Seminarium zaliczane jest na podstawie: zaliczenia;

Zaliczenie wykładów jest przeprowadzane w formie pisemnej/ ustnej.

Ocena z ćwiczeń laboratoryjnych jest wystawiana jako średnia z ocen uzyskanych za rozwiązanie zadań postawionych na zajęciach laboratoryjnych.

Warunkiem niezbędnym wystawienia pozytywnej oceny z przedmiotu jest uzyskanie z testu i ćwiczeń laboratoryjnych oraz seminarium ocen min 3,00.

Osiągnięcie efektów W1 i K1- weryfikowane jest na ćwiczeniach laboratoryjnych, seminarium oraz w trakcie egzaminu.

Ocenę bardzo dobrą otrzymuje student, którego średnia ważona z ocen wynosi min. 4,75, oraz który posiadł wiedzę i umiejętności przewidziane efektami kształcenia, a ponadto wykazuje zainteresowanie przedmiotem, w sposób twórczy podchodzi do powierzonych zadań i wykazuje się samodzielnością w zdobywaniu wiedzy. Wykazuje się wytrwałością i samodzielnością w pokonywaniu trudności oraz systematycznością pracy.

Ocenę dobrą plus otrzymuje student, którego średnia ważona z ocen wynosi min. 4,25, oraz który posiadł wiedzę i umiejętności przewidziane efektami kształcenia, a ponadto wykazuje zainteresowanie przedmiotem, w sposób twórczy podchodzi do powierzonych zadań i wykazuje się samodzielnością w zdobywaniu wiedzy. Wykazuje się wytrwałością i samodzielnością w pokonywaniu trudności oraz systematycznością pracy.

Ocenę dobrą otrzymuje student, którego średnia ważona z ocen wynosi min. 3,75, oraz który posiadł wiedzę i umiejętności przewidziane programem nauczania w stopniu dobrym. Potrafi rozwiązywać zadania i problemy o średnim stopniu trudności.

Ocenę dostateczną plus otrzymuje student, którego średnia ważona z ocen wynosi min. 3,25, oraz który posiadł wiedzę i umiejętności przewidziane programem nauczania w stopniu dobrym. Potrafi rozwiązywać zadania i problemy o średnim stopniu trudności.

Ocenę dostateczną otrzymuje student, którego średnia ważona z ocen wynosi min.3,00, oraz który posiadł wiedzę i umiejętności przewidziane programem nauczania w stopniu dostatecznym. Samodzielnie rozwiązuje zadania i problemy o niskim stopniu trudności. W jego wiedzy i umiejętnościach zauważalne są luki, które potrafi jednak uzupełnić pod kierunkiem nauczyciela.

Ocenę niedostateczną otrzymuje student, który nie ma zaliczonego testu lub ćwiczenia lub który nie spełnia przedstawionych powyżej wymogów.