Wojskowa Akademia Techniczna - Centralny System Uwierzytelniania
Strona główna

Nowoczesne techniki wytwarzania

Informacje ogólne

Kod przedmiotu: WMTAXCSM-NTW
Kod Erasmus / ISCED: (brak danych) / (brak danych)
Nazwa przedmiotu: Nowoczesne techniki wytwarzania
Jednostka: Wydział Mechatroniki, Uzbrojenia i Lotnictwa
Grupy:
Punkty ECTS i inne: (brak) Podstawowe informacje o zasadach przyporządkowania punktów ECTS:
  • roczny wymiar godzinowy nakładu pracy studenta konieczny do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się dla danego etapu studiów wynosi 1500-1800 h, co odpowiada 60 ECTS;
  • tygodniowy wymiar godzinowy nakładu pracy studenta wynosi 45 h;
  • 1 punkt ECTS odpowiada 25-30 godzinom pracy studenta potrzebnej do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się;
  • tygodniowy nakład pracy studenta konieczny do osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się pozwala uzyskać 1,5 ECTS;
  • nakład pracy potrzebny do zaliczenia przedmiotu, któremu przypisano 3 ECTS, stanowi 10% semestralnego obciążenia studenta.

zobacz reguły punktacji
Język prowadzenia: polski
Forma studiów:

stacjonarne

Rodzaj studiów:

II stopnia

Forma zajęć liczba godzin/rygor:

W 10/+; L 12/+; S 24+ Razem: 36

Przedmioty wprowadzające:

Bazuje na przedmiotach ogólnych, kierunkowych i specjalistycznych – brak wymagań wstępnych.

Programy:

Kierunek - mechatronika

Specjalność - Techniki komputerowe w mechatronice

Specjalność - Robotyka i automatyka przemysłowa

Autor:

dr hab. inż. Jacek JANISZEWSKI , prof. WAT

Bilans ECTS:

Aktywność / obciążenie studenta w godz.

1. Udział w wykładach / 10

2. Udział w laboratoriach / 12

3. Udział w ćwiczeniach / 0

4. Udział w seminariach / 14

5. Samodzielne studiowanie tematyki wykładów / 9

6. Samodzielne przygotowanie do laboratoriów / 12

7. Samodzielne przygotowanie do ćwiczeń / 0

8. Samodzielne przygotowanie do seminarium / 14

9. Realizacja projektu / 0

10. Udział w konsultacjach / 9

11. Przygotowanie do egzaminu / 0

12. Przygotowanie do zaliczenia / 10

13. Udział w egzaminie / 0


Sumaryczne obciążenie pracą studenta: 90 godz./3 ECTS

Zajęcia z udziałem nauczycieli (1+2+3+4+9+10+13): 45 godz./1,5 ECTS

Zajęcia powiązane z działalnością naukową/ 3 ECTS



Skrócony opis:

Nowoczesne techniki wytwarzania stosowane w obróbce ubytkowej. Nowoczesne techniki erozyjne. Zaawansowane technologie stosowane w przeróbce plastycznej i odlewnictwie. Nowoczesne technologie wtryskiwania. Zaawansowane technologie metalurgii proszków. Przyrostowe techniki wytwarzania. Nanotechnologia – istota, uwarunkowania mikroobróbki, obróbki ultra-precyzyjnej i nanoobróbki. Wytwarzanie materiałów i elementów półprzewodnikowych.

Pełny opis:

Wykłady

1. Wprowadzenie do współczesnych technologii wytwórczych części maszyn. / 1 /

Tendencje rozwojowe technologii wytwórczych. Zjawiska i mechanizmy obserwowane w warunkach zglobalizowanej gospodarki światowej.

2. Klasyfikacja procesów wytwórczych. /1/

Podział procesów wytwórczych ze względu kategorie (podstawowe, dodatkowe, łączenia i obróbki powierzchni).

3. Zaawansowane techniki obróbki ubytkowej cz. I. /2/

Wprowadzenie do obróbki skrawaniem z dużymi prędkościami, wysoko wydajnej, na sucho i materiałów w stanie utwardzanym. Nowoczesne materiały narzędziowe.

4. Zaawansowane techniki obróbki ubytkowej cz. II. /2/

Wprowadzenie do obróbki erozyjnej – elektrochemicznej, elektroerozyjnej, strumieniowo-erozyjnej (laserowa, elektronowa, jonowa i strugą wodno-ścierną).

5. Nowoczesne technologie metalurgii proszków. /2/

Wtryskowe formowanie proszków. Technologie przyrostowe wykorzystują-ce proszkowy materiał budulcowy.

6. Nanotechnologia. /2/

Istota, uwarunkowania i oczekiwania wobec nanotechnologii. Nanotechnologie przyrostowe (bottom up) i ubytkowe (top down).

Laboratoria

1. Optymalizacja parametrów cięcia elektroerozyjnego drutem. /3/

2. Wykonywanie modeli prototypowych z wykorzystaniem druku 3D. /3/

3. Wykorzystanie obróbki laserowej do znakowania i cięcia materiałów. /3/

4. Wytwarzanie przyrostowe metodą LENS. /3/

Seminaria – tematy do opracowania i prezentacji przez studentów oraz dyskusji na zajęciach

1. Obróbka skrawaniem z dużymi prędkościami skrawania i obróbka skrawaniem materiałów w stanie utwardzonym. /1/

2. Hybrydowe techniki wytwarzania. Obróbka kompletna. /1/

3. Perspektywy rozwojowe materiałów narzędziowych. /1/

4. Tendencje rozwojowe obróbki elektroerozyjnej. /1/

5. Tendencje rozwojowe obróbki elektrochemicznej. /1/

6. Tendencje rozwojowe obróbki wodno-ściernej. /1/

7. Przemysłowe technologie wytwarzania przyrostowego. /1/

8. Nowoczesne technologie obróbki ściernej. /1/

9. Obróbka laserowa. Rodzaje i tendencje rozwojowe. /1/

10. Obróbka materiałów konstrukcyjnych dla przemysłu lotniczego. /1/

11. Zgrzewanie tarciowe. Istota i rodzaje. /1/

12. Nowoczesne technologie wtryskiwania tworzyw sztucznych. /1/

13. Tendencje rozwojowe technik obróbki plastycznej. /1/

14. Tendencje rozwojowe obserwowanych w odlewnictwie. /1/

Literatura:

Podstawowa:

1. M. Feld; Inżynieria wytwarzania, Wydawnictwo Uczelniane Politechniki Koszalińskiej, 2008.

2. T. Karpiński; Inżynieria produkcji, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 2007.

3. K. E. Oczoś, A. Kawalec, Kształtowanie metali lekkich, PWN. 2012

4. P. Siemiński, G. Budzik, Techniki przyrostowe. Druk 3D. Drukarki 3D, Oficyna wydawnicza Politechniki Warszawskiej, 2015

5. Artykuły w miesięczniku „Mechanik”, od 1996.

6. R.W. Kelsall, I.W. Hamley, M. Geoghegan, Nanotechnologie, PWN 2008.

Uzupełniająca:

1. Praca zbiorowa; Odlewnictwo XXI w. Stan Aktualny i kierunki rozwoju technologii odlewania, 2003.

2. Z. Celiński; Materiałoznawstwo elektrotechniczne, 1998.

3. E. Chlebus; Techniki komputerowe CAx w inżynierii produkcji, Wydawnictwo Naukowo-Techniczne, Warszawa 2000.

4. E. Pająk; Zaawansowane technologie współczesnych systemów pro-dukcyjnych, 2000.

Efekty uczenia się:

Symbol i nr efektu przedmiotu / efekt uczenia się / odniesienie do efektu kierunkowego

W1 / Ma poszerzoną i pogłębioną wiedzę w zakresie wybranych problemów projektowania i wytwarzania układów mechatronicznych / K_W03

W2 / Zna podstawowe metody, techniki i narzędzia stosowane przy rozwiązywaniu zadań inżynierskich z zakresu mechatroniki / KW_05

U1 / Potrafi zaprojektować elementy układu mechatronicznego oraz przy-gotować dokumentację do jego wytworzenia / K_U09

U2 / Potrafi ocenić przydatność i możliwość wykorzystania nowych osiągnięć w zakresie materiałów, elementów, metod projektowania i wytwarzania do projektowania, wytwarzania i eksploatacji układów i systemów mechatronicznych zawierających rozwiązania o charakterze innowacyjnym/ K_U17

Metody i kryteria oceniania:

Przedmiot zaliczany jest na podstawie dwóch składowych:

­-oceny za przygotowanie i wygłoszenie prezentacji multimedialnej na temat wybrany spośród zagadnień określonych w tematyce seminariów,

­-oceny ze sprawdzianu zaliczającego.

Zaliczenie przedmiotu jest prowadzone w formie ustnej lub pisemnej (w zależności od liczności grupy)

Warunkiem dopuszczenia do zaliczenia jest otrzymanie pozytywnych ocen z laboratoriów

Osiągnięcie efektu W1 i W2 weryfikowane jest na ustnym lub pisemnym zaliczeniu oraz na podstawie opracowanego i wygłoszonego referatu.

Osiągnięcie efektu U1 sprawdzane jest podczas ćwiczeń laboratoryjnych

Osiągnięcie efektu U2 - sprawdzane jest podczas ustnego lub pisemnego zaliczenia.

Ocenę bardzo dobrą otrzymuje student, który potrafi scharakteryzować wszystkie zaawansowane technologie wytwórcze prezentowane w trakcie zajęć; potrafi wskazać przykłady części maszyn produkowanych daną techniką, a także omówić technologie z którymi zapoznał się samodzielnie w ramach analizy dostępnej literatury i wskazać ich kierunki rozwojowe. Jest bardzo aktywny w zajęciach seminaryjnych i ma wpływ na treść omawianych na zajęciach zagadnień. Otrzymał ocenę z referatu seminaryjnego bardzo dobrą lub dobrą plus.

Ocenę dobrą plus otrzymuje student, który potrafi scharakteryzować wszystkie zaawansowane technologie wytwórcze prezentowane w trakcie zajęć, potrafi wskazać przykłady części maszyn produkowanych daną techniką, a także omówić technologie z którymi zapoznał się samodzielnie w ramach analizy dostępnej literatury i wskazać ich kierunki rozwojowe. Aktywnie uczestniczy w zajęciach seminaryjnych. Otrzymał ocenę z referatu seminaryjnego dobrą plus lub dobrą.

Ocenę dobrą otrzymuje student, który nie tylko poprawnie charakteryzuje współczesne zaawansowane technologie wytwórcze, ale również potrafi wskazać przykłady części maszyn produkowanych daną techniką. Aktywnie uczestniczy w zajęciach seminaryjnych. Otrzymał ocenę z referatu seminaryjnego dobrą lub dostateczną plus.

Ocenę dostateczną plus otrzymuje student, który poprawnie charakteryzuje większość zaawansowanych technologii wytwórczych, oraz potrafi wskazać przykłady części maszyn produkowanych daną techniką. Aktywnie uczestniczy w zajęciach seminaryjnych. Otrzymał ocenę z referatu seminaryjnego dostateczną lub dostateczną plus.

Ocenę dostateczną otrzymuje student, który poprawnie charakteryzuje większość zaawansowanych technologii wytwórczych, o których była mowa na zajęciach. Otrzymał dostateczną ocenę z referatu seminaryjnego.

Ocenę niedostateczną otrzymuje student, który nie potrafi poprawnie scharakteryzuje większość zaawansowanych technologie wytwórcze, o których była mowa na zajęciach lub otrzymał niedostateczną ocenę z referatu seminaryjnego.

Przedmiot nie jest oferowany w żadnym z aktualnych cykli dydaktycznych.
Opisy przedmiotów w USOS i USOSweb są chronione prawem autorskim.
Właścicielem praw autorskich jest Wojskowa Akademia Techniczna.
ul. gen. Sylwestra Kaliskiego 2, 00-908 Warszawa 46 tel: +48 261 839 000 https://www.wojsko-polskie.pl/wat/ kontakt deklaracja dostępności USOSweb 7.0.2.0-1 (2024-03-12)