Urządzenia startowe i naziemne II

stacjonarne

II stopnia

wybieralny

W 14/+ ; C 8/+ ; L 8/ZAL BO ; Razem godzin: 30; 3 pkt. ECTS

Konstrukcja rakiet przeciwlotniczych

Systemy radiosterowania

mjr dr inż. Kamil Wacławik

dr inż. Krzysztof Motyl

1. Udział w wykładach / 14

2. Samodzielne studiowanie tematyki wykładów i przygotowanie do zaliczenia / 24.

3. Udział w ćwiczeniach / 8

4. Samodzielne przygotowanie się do ćwiczeń / 16

5. Udział w laboratoriach / 8

6. Samodzielne przygotowanie się do laboratoriów / 16

7. Udział w konsultacjach / 2

8. Udział w zaliczeniu / 2

Sumaryczne obciążenie pracą studenta: 90 / 3 ECTS

Zajęcia z udziałem nauczycieli: 1.+3.+5.+7.+8.= 36/ 1,5 ECTS

Zajęcia powiązane z działalnością naukową / 2 ECTS

Zapoznanie z ogólną budową sprzętu przeznaczonego do transportu, przechowywania, elaboracji i sprawdzeń przeciwlotniczych pocisków rakietowych systemów : NEWA, KUB, OSA, WISŁA. Budowa i zasady działania urządzeń startowych, sposoby wykorzystania, zasady eksploatacji oraz BHP urządzeń startowych. Zapoznanie z tendencjami rozwojowymi sprzętu wyposażenia naziemnego.

Wykłady / metoda werbalno-wizualna z wykorzystaniem nowoczesnych technik multimedialnych

1. Organizacja potoku technologicznego / 4 / Omówienie struktury i organizacji potoku technologicznego PZR KUB. Wyjaśnienie zasad eksploatacji oraz BHP urządzeń startowych i naziemnych.

2. Przeznaczenie, budowa, rozmieszczenie układów aparatury kierującej cyklem startowym / 2. KW

Przeznaczenie, budowa, rozmieszczenie i przeznaczenie kluczowych układów aparatury sterującej cyklem startowym, budowa aparatury sterowania wyrzutni KUB.

3. Przeznaczenie i budowa układu sterowania położeniem kątowym wyrzutni / 2. KW

Budowa, zasada działania, przeznaczenie układów służących do sterowania położeniem kątowym wyrzutni rakiet. Elektryczny napęd nadążny.

4. Współpraca wyrzutni z elementami PZR. Kontrola autonomiczna i kompleksowa funkcjonowania wyrzutni / 2. KW

Sens fizyczny i sposób przeprowadzenia zaawansowanej kontroli funkcjonowania wyrzutni rakiet. Sprawdzenia i weryfikacja uszkodzeń.

5. Współdziałanie rakiet z układami wyrzutni / 2. KW

Sposób działania układów rakiety w połączeniu z układami funkcjonalnymi wyrzutni. Złącza ścinane. Zespół kontroli RGS

6. Przegląd i tendencje rozwojowe współczesnych urządzeń startowych i naziemnych / 2. KW

Przegląd i tendencje w technice dla rozwoju współczesnych urządzeń startowych i naziemnych.

Ćwiczenia / metoda werbalno-praktyczna

1. Obciążenia działające na urządzenia startowe. Symulacja komputerowa w pakiecie Matlab / 4 / Student wykonuje analizę obciążeń zewnętrznych działających na wyrzutnię przy wykorzystaniu opracowanego programu symulacyjnego.

2. Obciążenia działające na urządzenia naziemne. Symulacja komputerowa w pakiecie Matlab / 4 / Student wykonuje analizę obciążeń zewnętrznych działających na wybrane urządzenie naziemne przy wykorzystaniu opracowanego programu symulacyjnego.

Ćwiczenia laboratoryjne / metoda praktyczna

1. Budowa i funkcjonowanie układów wyrzutni zestawu KUB / 2.

Student zapoznaje się z podziałem funkcjonalnym układów wyrzutni, rozmieszczenie podzespołów, przeznaczeniem głównych bloków elektronicznych oraz zasadami eksploatacji i pracy bojowej.

2. Budowa i funkcjonowanie układów wyrzutni zestawu NEWA / 2.

Student zapoznaje się z podziałem funkcjonalnym układów wyrzutni, rozmieszczenie podzespołów, przeznaczeniem głównych bloków elektronicznych oraz zasadami eksploatacji i pracy bojowej.

3. Budowa i funkcjonowanie układów STZ zestawu KUB / 2.

Student zapoznaje się z podziałem funkcjonalnym układów STZ, rozmieszczeniem głównych podzespołów, przeznaczeniem bloków hydraulicznych oraz zasadami eksploatacji i pracy bojowej.

4. Budowa i funkcjonowanie wyrzutni zestawu WISŁA / 2.

Student zapoznaje się z podziałem funkcjonalnym układów wyrzutni, rozmieszczenie podzespołów, przeznaczeniem głównych bloków elektronicznych oraz zasadami eksploatacji i pracy bojowej.

Podstawowa:

DWOPK: Wyrzutnia 5P73 Część I Opis Techniczny Warszawa 1974.

DWOPK: Część III Album Schematów Warszawa 1974.

J. Sadowski „Przeciwlotniczy zestaw rakietowy OSA-AK (AKM)”, 2000r.

Uzbr. 1681/74 Wyrzutnia rakiet przeciwlotniczych SPU 2P25M1. Krótki opis techniczny i wskazówki o użytkowaniu., 1974.

Uzbr. 1669/74 Wyrzutnia rakiet przeciwlotniczych SPU 2P25M1. Opis techniczny. Część I. 1974.

Uzbr. 2351/85. SPU 2P25M2. Użytkowanie.

R. Kurnatowski "Wyposażenie naziemne zestawów rakietowych-wiadomości ogólne", 1979.

Uzbr. 1682/74. Samochód transportowo-załadowczy 2T7M. Opis i użytkowanie.

Uzbr. 1879/77. Bateria techniczna KUB. Praca bojowa.

Uzbr 2204/82. KIPS 2W8M1E. Opis techniczny.

Uzupełniająca:

T. Kaczorek: Teoria układów regulacji automatycznej, WNT Warszawa 1980.

J. Przepiórkowski: Silniki elektryczne w praktyce elektronika, WNT Warszawa, 2004.

Jerzy SIDOROWICZ „Napęd elektryczny i jego sterowanie” PW, 1994.

S. Torecki "Silniki rakietowe", WMT 1984.

Z. Koruba, J.W. Osiecki "Budowa, dynamika i nawigacja wybranych broni precyzyjnego rażenia", Kielce 2006.

W1 / Posiada wiedzę z zakresu możliwości taktyczno-technicznych sprzętu bojowego będącego na wyposażeniu pododdziału przeciwlotniczego / W_32B_2.

W2 / Posiada wiedzę z zakresu czynności obsługowych uzbrojenia i sprzętu bojowego / W_32B_8.

W3 / Ma wiedzę w zakresie matematyki obejmującą algebrę, analizę, probabilistykę oraz elementy metod numerycznych niezbędne do opisu i analizy działania elementów, układów, urządzeń i systemów mechatronicznych / K_W01.

W4 / Ma podstawową wiedzę dotyczącą konstrukcji maszyn wykorzystywanych w układach mechatronicznych / K_W10.

U1 / Potrafi stosować aparat matematyczny właściwy dla dyscyplin naukowych nauczonych na kierunku mechatronika, potrafi rozwiązać podstawowe zagadnienia matematyczne występujące w procesie projektowania układów mechatronicznych / K_U07.

U2 / Potrafi przygotować uzbrojenie i sprzęt bojowy do prowadzenia działań bojowych / U_32B_1.

U3 / Potrafi wyjaśnić zasady funkcjonowania sprzętu i uzbrojenia bojowego / U_32B_6.

Przedmiot zaliczany jest na podstawie: zaliczenia na ocenę.

Zaliczenie przedmiotu przeprowadzane jest w formie pisemnego testu sprawdzającego.

Warunkiem dopuszczenia do zaliczenia jest zaliczenie ćwiczeń rachunkowych i laboratoryjnych.

Zaliczenie ćwiczeń rachunkowych odbywa się na podstawie oceny efektu kształcenia U1.

Zaliczenie ćwiczeń laboratoryjnych odbywa się na podstawie oceny efektu kształcenia U1, U2 i U3.

Efekty W1, W2, W3 W4 sprawdzane są na kolokwium i zaliczeniu pisemnym w postaci testu sprawdzającego oraz podczas rozwiązywania zadań na ćwiczeniach audytoryjnych.

Efekt U1 sprawdzany jest w trakcie odpowiedzi, wykonywania zadań rachunkowych i laboratoryjnych oraz przygotowywania sprawozdań z ćwiczeniach laboratoryjnych.

Efekty U1, U2, U3, K1 i K2 sprawdzany jest w trakcie odpowiedzi, wykonywania zadań laboratoryjnych oraz przygotowywania sprawozdań z ćwiczeniach laboratoryjnych.

Efekt U1 jest sprawdzany w trakcie odpowiedzi, wykonywania zadań rachunkowych oraz przygotowania sprawozdań z ćwiczeń symulacyjnych.

Efekty U2 i U3 sprawdzane są w trakcie odpowiedzi, wykonywania zadań ćwiczeniach laboratoryjnych oraz przygotowania sprawozdań z ćwiczeń.

Ocenę bardzo dobrą otrzymuje student, który udzielił min. 95% poprawnych odpowiedzi z zaliczenia.

Ocenę dobrą plus otrzymuje student, który udzielił min. 90% poprawnych odpowiedzi z zaliczenia.

Ocenę dobrą otrzymuje student, który udzielił min. 80% poprawnych odpowiedzi z zaliczenia.

Ocenę dostateczną plus otrzymuje student, który udzielił min. 70% poprawnych odpowiedzi z zaliczenia.

Ocenę dostateczną otrzymuje student, który udzielił min. 60% poprawnych odpowiedzi z zaliczenia.

Ocenę niedostateczną otrzymuje student, który udzielił poniżej 60% poprawnych odpowiedzi z zaliczenia.