Fizyka 2
Informacje ogólne
| Kod przedmiotu: | WMEMXCSI-19Z3-F2 |
| Kod Erasmus / ISCED: | (brak danych) / (brak danych) |
| Nazwa przedmiotu: | Fizyka 2 |
| Jednostka: | Wydział Nowych Technologii i Chemii |
| Grupy: | |
| Punkty ECTS i inne: |
(brak)
|
| Język prowadzenia: | polski |
| Forma studiów: | stacjonarne |
| Rodzaj studiów: | I stopnia |
| Rodzaj przedmiotu: | obowiązkowy |
| Forma zajęć liczba godzin/rygor: | semestr x- egzamin, + zaliczenie, # projekt razem wykłady ćwiczenia laboratoria III 40 20 / x 10 / + 10 / + |
| Przedmioty wprowadzające: | Fizyka 1 - wymagania wstępne: znajomość podstawowych pojęć i praw fizyki z zakresu mechaniki, teorii drgań, pola elektrostatycznego, magnetycznego, fal mechanicznych i elektromagnetycznych. Matematyka - wymagania wstępne: znajomość podstaw rachunku wektorowego i różniczkowego |
| Programy: | Przedmiot zaczyna się od wykładu optyki geometrycznej. Następnie przechodzimy do teorii bardziej ogólnej gdy rozmiary obiektów ujawniają naturę falową światła. Zjawiska falowe, interferencja, doświadczenie. Younga i dyfrakcja są wyjaśniane przy pomocy zasady Huyhensa. Doświadczenia świadczące o naturze korpuskularnej światła i przejście do teorii kwantowej, najbardziej ogólnej i dokładnej. Nacisk na zrozumienie zachowania się mikrocząstek. Hipoteza Plancka, Einsteina i de Broglie. Następnie równanie Schródingera i jego zastosowanie dla klasycznych przypadków. Jamy potencjału i bariery. Teoria kwantowa atomu wodoru. Układ okresowy pierwiastków interpretacja kwantowa. Zarys kwantowej teorii ciała stałego i jądra atomowego. |
| Autor: | Krzysztof Jóźwikowski, prof. dr hab. inż. we współpracy z pracownikami IFT WAT |
| Bilans ECTS: | Lp. Aktywność Obciążenie w godz. 1. Udział w wykładach 20 2. Udział w laboratoriach 10 3. Udział w ćwiczeniach 10 4. Udział w seminariach - 5. Samodzielne studiowanie tematyki wykładów 20 6. Samodzielne przygotowanie się do laboratoriów 20 7. Samodzielne przygotowanie się do ćwiczeń 10 8. Samodzielne przygotowanie się do seminariów - 9. Realizacja projektu - 10. Udział w konsultacjach 8 11. Przygotowanie do egzaminu 10 12. Przygotowanie do zaliczenia - 13. Udział w egzaminie 2 godz. ECTS Sumaryczne obciążenie pracą studenta 110 4 Zajęcia z udziałem nauczycieli: 1+2+3+4+9+10+13 50 2 Zajęcia powiązane z działalnością naukową 40 1 Zajęcia o charakterze praktycznym 30 1 4 punkty ECTS |
| Skrócony opis: |
Celem przedmiotu jest nauczyć rozumienia zjawisk fizycznych, zapoznać z podstawowymi pojęciami i prawami fizyki z zakresu optyki mechaniki kwantowej, fizyki ciała stałego i fizyki jądrowej. Nauczyć stosowania matematyki do ilościowego opisu zjawisk fizycznych, zapoznać z ważniejszymi przyrządami pomiarowymi i podstawowymi metodami pomiarów wielkości fizycznych. |
| Pełny opis: |
Tematy zajęć 1. Optyka 1.1 Optyka falowa: zasada Huygensa, dyfrakcja, interferencja, polaryzacja światła – stan i stopień polaryzacji, spójność fal. Ośrodki anizotropowe – elementy dwójłomne. Idea holografii. 1.2 Optyka geometryczna: optyka geometryczna jako graniczny przypadek optyki falowej, zasada najmniejszego działania. Elementy optyczne: soczewki, zwierciadła, pryzmat, mikroskop, luneta. 2. Dualizm korpuskularno-falowy 2.1 Korpuskularna natura fal elektromagnetycznych: promieniowanie termiczne (ciała doskonale czarnego), hipoteza Plancka, pojęcie kwantu, fotoefekt, efekt Comptona. 2.2 Falowa natura materii i budowa atomu: doświadczenia Younga, dualizm korpuskularno-falowy i postulat de Broglie’a - fale materii. Model Bohra atomu wodoru, poziomy energetyczne i spektroskopia atomowa. 3. Fizyka kwantowa 3.1 Wprowadzenie do mechaniki kwantowej: równanie Schrödingera, funkcja falowa i jej interpretacja, zasada nieoznaczoności Heisenberga. 3.2 Cząstka w polu: cząstka w studni potencjału, bariera potencjału, efekt tunelowy. 3.3 Wprowadzenie do teorii atomu: liczby kwantowe, spin i moment magnetyczny elektronu, magnetyzm elektronowy i magnetyzm atomowy, orbitalny moment pędu, zakaz Pauliego, układ okresowy pierwiastków. 4. Podstawy fizyki ciała stałego 4.1 Pasmowa teoria przewodnictwa: pojęcie pasma energetycznego, model Kröniga-Penney’a, pasma przewodnictwa i pasma wzbronione. Podział ciał stałych: izolatory, półprzewodniki i przewodniki, koncentracja i ruchliwość nośników, przewodnictwo typu „n” i „p”, poziom Fermiego. 4.2 Kwantowe generatory promieniowania: absorpcja, emisja spontaniczna i wymuszona. Budowa i działanie laserów. Właściwości promieniowania koherentnego. 5. Podstawy fizyki jądrowej Siły jądrowe, modele budowy jądra atomowego, promieniotwórczość, przemiany i reakcje jądrowe. LABORATORIA Uwaga: zestaw tematów ćwiczeń laboratoryjnych jest dobierany dla danego kierunku studiów |
| Literatura: |
podstawowa: 1. M. Demianiuk: Wykłady z fizyki dla inżynierów cz. I, II, i III, Wyd. WAT 2001 2. M. Demianiuk: Wybrane przykłady zadań do wykładów z fizyki dla inżynierów, Wyd. WAT 2002 3. D. Halliday, R. Resnick, J. Walker: Podstawy fizyki. Cz. I-V, PWN, Warszawa, 2003 Uzupełniająca *): 1. A. Rogalski: Podstawy fizyki dla elektroników, Wyd. WAT 2002 2. A.W. Astachow i inni: Kurs fizyki, WNT Warszawa 1998-99 3. J. Massalski, M. Massalska: Fizyka dla inżynierów, cz. I i II, WNT, Warszawa 1975-1980 4. Z. Raszewski i inni: Fizyka ogólna. Przykłady i zadania z fizyki, cz. I., Rozwiązania i odpowiedzi do zadań z fizyki, cz.II. Wyd. WAT 1994 5. P. Hewitt, Fizyka wokół nas, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2010 6. J. Walker, Podstawy fizyki, zbiór zadań, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005 |
| Efekty uczenia się: |
symbol efekt kształcenia odniesienie do efektów kierunku W1 ma podstawową wiedzę na temat ogólnych zasad fizyki, wielkości fizycznych, oddziaływań fundamentalnych W2 ma wiedzę w zakresie optyki, podstaw fizyki kwantowej, podstaw fizyki ciała stałego i fizyki jądrowej W3 ma wiedzę na temat zasad przeprowadzania i opracowania wyników pomiarów fizycznych, rodzajów niepewności pomiarowych i sposobów ich wyznaczania U1 potrafi wykorzystać poznane zasady i metody fizyki oraz odpowiednie narzędzia matematyczne do opisu właściwości fizycznych oraz związanych z nimi efektów przyczynowo-skutkowych pod wpływem oddziaływań zewnętrznych U2 potrafi pozyskiwać informacje z literatury, baz danych i innych źródeł, potrafi integrować uzyskane informacje, dokonywać ich interpretacji oraz prawidłowo wyciągać wnioski U3 umie przeprowadzić pomiary wybranych wielkości fizycznych i je opracować, a także zinterpretować w kontekście posiadanej wiedzy z fizyki K1 potrafi myśleć i działać w twórczy sposób K2 potrafi pracować i współdziałać w grupie |
| Metody i kryteria oceniania: |
Przedmiot zaliczany jest na podstawie egzaminu, który jest przeprowadzany w formie pisemno-ustnej z wybranych zagadnień z wykładanego materiału. Ćwiczenia rachunkowe – zaliczenie ćwiczeń rachunkowych odbywa się na podstawie oceny z kolokwium przeprowadzonym na ćwiczeniach oraz aktywności studentów na zajęciach. Laboratorium – zaliczenie ćwiczenia laboratoryjnego wymaga uzyskania pozytywnej ocen ze sprawdzianu przed rozpoczęciem ćwiczenia, wykonania ćwiczenia i oddania pisemnego sprawozdania z ćwiczenia. Warunkiem zaliczenia przedmiotu jest uzyskanie pozytywnych ocen z ćwiczeń rachunkowych i laboratoryjnych oraz egzaminu. Osiągnięcie efektów W1, W2, U1, U2 weryfikowane jest podczas egzaminu, natomiast efekty W1, W2, W3, U3 i K1 sprawdzane są w trakcie realizacji ćwiczeń laboratoryjnych. Wszystkie sprawdziany i referaty są oceniane wg następujących zasad: ocena 2 – poniżej 50% poprawnych odpowiedzi; ocena 3 – 50 ÷ 60% poprawnych odpowiedzi; ocena 3,5 – 61 ÷ 70% poprawnych odpowiedzi; ocena 4 – 71 ÷ 80% poprawnych odpowiedzi; ocena 4,5 – 81 ÷ 90% poprawnych odpowiedzi; ocena 5 – powyżej 91% poprawnych odpowiedzi. Ocenę bardzo dobrą otrzymuje student, który posiadł wiedzę, umiejętności i kompetencje przewidziane efektami kształcenia, a ponadto wykazuje zainteresowanie przedmiotem, w sposób twórczy podchodzi do powierzonych zadań i wykazuje się samodzielnością w zdobywaniu wiedzy, jest wytrwały w pokonywaniu trudności oraz systematyczny w pracy. Ocenę dobrą otrzymuje student, który posiadł wiedzę i umiejętności przewidziane programem nauczania w stopniu dobrym. Potrafi rozwiązywać zadania i problemy o średnim stopniu trudności. Ocenę dostateczną otrzymuje student, który posiadł wiedzę i umiejętności przewidziane programem nauczania w stopniu dostatecznym. Samodzielnie rozwiązuje zadania i problemy o niskim stopniu trudności. W jego wiedzy i umiejętnościach zauważalne są luki, które potrafi jednak uzupełnić pod kierunkiem nauczyciela. Ocenę niedostateczną otrzymuje student, który nie posiadł wiedzy, umiejętności i kompetencji w zakresie koniecznych wymagań. Na końcową ocenę składają się: ocena uzyskana na egzaminie, oceny z ćwiczeń laboratoryjnych oraz zaangażowanie i sposób podejścia studenta do nauki. |
| Praktyki zawodowe: |
nie dotyczy |
Właścicielem praw autorskich jest Wojskowa Akademia Techniczna.