Mechanika techniczna 1

W 14/+, C 20/+

Matematyka / wymagania wstępne; rachunek wektorowy, rozwiązywanie układów równań liniowych, równania różniczkowe, pochodne i całki jednej zmiennej

III semestr / Biocybernetyka i Inżynieria Biomedyczna / wszystkie specjalności

dr hab. Elżbieta SZYMCZYK

Aktywność / obciążenie studenta w godz. (wg. arkusza Bilans ECTS)

1. Udział w wykładach / 14

2. Udział w ćwiczeniach audytoryjnych / 20

3. Udział w ćwiczeniach laboratoryjnych / 0

4. Udział w ćwiczeniach projektowych / 0

5. Udział w seminariach / 0

6. Samodzielne studiowanie tematyki wykładów / 12

7. Samodzielne przygotowanie do ćwiczeń audytoryjnych / 20

8. Samodzielne przygotowanie do ćwiczeń laboratoryjnych / 0

9. Samodzielne przygotowanie do ćwiczeń projektowych / 0

10. Samodzielne przygotowanie do seminarium / 0

11. Udział w konsultacjach / 8

12. Przygotowanie do egzaminu / 0

13. Przygotowanie do zaliczenia / 12

14. Udział w egzaminie / 0

Sumaryczne obciążenie pracą studenta:

85 godz. / 2,83 ECTS, przyjęto 2,5 ECTS

Zajęcia z udziałem nauczycieli (1+2+3+4+5+11+14): 42 godz./ 1,5 ECTS

Zajęcia powiązane z działalnością naukową (1÷10): 66 godz./ 2 ECTS

Program ramowy modułu:

STATYKA. Wiadomości wstępne. Płaskie układy obciążeń. Modelowanie płaskie. Zagadnienia tarcia. Przestrzenne układy obciążeń. Modelowanie przestrzenne.

KINEMATYKA Podstawy kinematyki. Ruch płaski ciała sztywnego. Ruch złożony punktu materialnego.

Wykład / w formie audiowizualnej

STATYKA / razem 9

1. Wiadomości wstępne / 1 / Elementy rachunku wektorowego. Pojęcia podstawowe mechaniki technicznej. Aksjomaty statyki.

2. Płaskie układy obciążeń / 2 / Opis wielkości wektorowych. Moment siły względem punktu. Redukcja i równowaga układów współliniowych, zbieżnych, równoległych, dowolnych.

3. Modelowanie płaskie / 2 / Elementy modelu. Geometryczna niezmienność i statyczna wyznaczalność. Wyznaczanie reakcji.

4. Zagadnienia tarcia / 2 / Tarcie ślizgowe, opór toczenia, tarcie cięgna o krążek. Równowaga graniczna mechanizmów płaskich.

5. Przestrzenne układy obciążeń i modelowanie przestrzenne / 2 / Opis wielkości wektorowych. Moment siły względem punktu i osi. Redukcja i równowaga układów 3D. Elementy modelu. Podpory. Wyznaczanie reakcji.

KINEMATYKA / razem 5

6. Podstawy kinematyki / 1 / Ruch punktu materialnego na płaszczyźnie i w przestrzeni. Ruch obrotowy ciała sztywnego.

7. Ruch płaski ciała sztywnego / 2 / Metoda superpozycji. Środki chwilowe. Toczenie się koła. Ruch tarczy na płaszczyźnie.

8. Ruch złożony punktu materialnego / 2 / Definicja ruchu złożonego. Obliczanie prędkości i przyspieszeń. Przyspieszenie Coriolisa.

Ćwiczenia / ćwiczenia rachunkowe

STATYKA / razem 13

1. Wyznaczanie reakcji w układach płaskich / 4

Kolokwium 1 / 1

2. Równowaga graniczna układów płaskich z tarciem / 3

Kolokwium 2 / 1

3. Wyznaczanie reakcji w układach przestrzennych / 3

Kolokwium 3 / 1

KINEMATYKA / razem 7

4. Ruch płaski ciał sztywnych i mechanizmów / 4

Kolokwium 4 / 1

5. Ruch złożony punktu materialnego / 2

Podstawowa:

1. Klasztorny M., Mechanika techniczna, DWE, 2017.

2. Leyko J., Mechanika ogólna t. 1, PWN, Warszawa 2001

3. Klasztorny M., Niezgoda T., Mechanika ogólna. Podstawy teoretyczne, zadania z rozwiązaniami, OWPW, 2014.

4. Szurgott P., Zadania z wybranych działów mechaniki technicznej, WAT, 2018.

5. Misiak J. Zadania z mechaniki ogólnej cz. I II WNT 1999.

Uzupełniająca:

6. Osiński Z., Mechanika ogólna, PWN, 1994.

7. Niezgodziński T., Mechanika ogólna, PWN, 1999.

W1 / ma wiedzę o zasadach mechaniki pozwalającą na analizę typowych

prostych układów mechanicznych z zakresu statyki; ma podstawową wiedzę z zakresu kinematyki punktu i ciał sztywnych / K_W01, K_KW02, K_W05.

U1 / potrafi rozwiązywać proste problemy techniczne w oparciu o prawa mechaniki, z zakresu statyki i kinematyki / K_U07, K_U09.

K1 / rozumie potrzebę i zna możliwości ciągłego dokształcania się, potrafi inspirować i organizować proces podnoszenia kwalifikacji zawodowych, osobistych i innych osób/ K_K01.

Ćwiczenia audytoryjne zaliczane są na podstawie kolokwiów i ćwiczeń domowych.

Zaliczenie ćwiczeń audytoryjnych jest warunkiem koniecznym zaliczenia przedmiotu.

Zaliczenie wykładu jest prowadzone w formie pisemnej i obejmuje część praktyczną (zadania testowe) i teoretyczną.

Osiągnięcie efektu W1 - weryfikowane jest na podstawie zaliczenia wykładu.

Osiągnięcie efektów U1 - sprawdzane jest na podstawie kolokwiów z ćwiczeń audytoryjnych i ćwiczeń domowych.

Osiągnięcie efektu K1 - sprawdzane jest na podstawie aktywności studentów.

Oceny osiągnięcia zakładanych efektów kształcenia (wg. opinii Komisji WME

ds. Funkcjonowania Systemu Zapewnienia Jakości Kształcenia):

Ocenę bardzo dobrą otrzymuje student który osiągnął zakładane efekty kształcenia na poziomie 91-100%.

Ocenę dobrą plus otrzymuje student który osiągnął zakładane efekty kształcenia na poziomie 81-90%.

Ocenę dobrą otrzymuje student, który osiągnął zakładane efekty kształcenia na poziomie 71-80%.

Ocenę dostateczną plus otrzymuje student, który osiągnął zakładane efekty kształcenia na poziomie 61-70%.

Ocenę dostateczną otrzymuje student, który osiągnął zakładane efekty kształcenia na poziomie 51-60%.

Ocenę niedostateczną otrzymuje student, który osiągnął zakładane efekty kształcenia na poziomie równym lub niższym niż 50%.

nie dotyczy