Nowoczesne rozwiązania konstrukcyjne i technologie wytwarzania uzbrojenia

kurs

W 14/x, C.10/+, razem: 24 godz.

płk dr inż. Mirosław ZAHOR

ppłk dr inż. Jacek KIJEWSKI

płk dr hab. inż. Jacek JANISZEWSKI

Systematyka broni palnej. Broń strzelecka WP. Współczesne konstrukcje broni strzeleckiej i jej tendencje rozwojowe. Broń artyleryjska WP. Współczesne konstrukcje broni artyleryjskiej i jej tendencje rozwojowe. Współczesne technologie wytwórcze w produkcji części amunicji i uzbrojenia. Wybrane wysoko zaawansowane technologie wytwórcze.

Wykłady /wykłady informacyjne z wykorzystaniem prezentacji komputerowej w połączeniu z elementami wykładu konwersatoryjnego/

1. Systematyka broni palnej / 1 godz./. (układy miotające broni lufowej, klasyfikacja broni, klasyfikacja broni strzeleckiej i artyleryjskiej ze względu na przeznaczenie taktyczno-techniczne, zasadę działania oraz stopień zautomatyzowania)

2. Broń strzelecka WP / 1 godz./ (charakterystyka taktyczno-techniczna pistoletów, pistoletów maszynowych, karabinków, karabinów maszynowych oraz środków wyspecjalizowanych broni strzeleckiej WP)

3. Współczesne konstrukcje broni strzeleckiej i jej tendencje rozwojowe / 2 godz./ (tendencje rozwojowe poszczególnych grup broni strzeleckiej, krótka charakterystyka taktyczno-techniczna przykładowych konstrukcji)

4. Broń artyleryjska WP / 2 godz./ (charakterystyka taktyczno-techniczna armat, haubic, armatohaubic, dział bezodrzutowych, moździerzy i armatomoździeży, zestawów przeciwlotniczych, polowych wyrzutni rakietowych oraz broni pokładowej wozów bojowych WP)

5. Współczesne konstrukcje broni artyleryjskiej i jej tendencje rozwojowe / 1 godz./ (tendencje rozwojowe poszczególnych grup broni artyleryjskiej, krótka charakterystyka taktyczno-techniczna przykładowych konstrukcji)

6. Współczesne technologie wytwórcze w produkcji części amunicji i uzbrojenia / 4 godz./ (wytwarzanie luf broni strzeleckiej, wytwarzanie wolframowych stopów ciężkich na rdzenie pocisków podkalibrowych, wytwarzanie wkładek kumulacyjnych, wytwarzanie pocisków fragmentujących ćwiczebnej amunicji strzeleckiej, wytwarzanie ekologicznej (bezołowiowej) amunicji strzeleckiej)

7. Wybrane wysoko zaawansowane technologie wytwórcze / 3 godz./ (Współczesne przyrostowe techniki wytwarzania (Rapid Prototyping, Rapid Tooling i Rapid manufacturing). Inżynieria odwrotna. Nanotechnologia – istota, uwarunkowania obróbki ultraprecyzyjnej, mikroobróbki i nanooobróbki).

Ćwiczenia laboratoryjno-pokazowe /pokazy praktyczne wybranych wzorów uzbrojenia oraz wybranych technologii wytwórczych/

1. Przegląd rozwiązań konstrukcyjnych współczesnej broni strzeleckiej /4 godz./

2. Przegląd rozwiązań konstrukcyjnych współczesnej broni artyleryjskiej /2 godz./

3. Digitalizacja 3D części maszyn - inżynieria odwrotna. /2 godz./

4. Wykonywanie modeli prototypowych z wykorzystaniem druku 3D. /2 godz./

1. R. Woźniak i inni, „Encyklopedia Najnowszej Broni Palnej” – tomy I –IV, 2001-2002, sygn. 15343, 15472, 15752, 15751;

2. T. Karpiński, Inżynieria produkcji, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 2007;

3. R.W. Kelsall, I.W. Hamley, M. Geoghegan, Nanotechnologie, PWN 2008.

4. P. Siemiński, G. Budzik, Techniki przyrostowe – druk, drukarki 3D, Oficyna wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa 2015.

W1 ma wiedzę o nowoczesnych rozwiązaniach konstrukcyjnych oraz tendencjach rozwojowych broni strzeleckiej, artyleryjskiej i środków bojowych/ K_W31

W2 ma podstawową wiedzę z zakresu nowoczesnych materiałów konstrukcyjnych i technologii stosowanych przy produkcji uzbrojenia / K_W32

U1 umie zidentyfikować parametry balistyczne układu broń-amunicja mające wpływ na charakterystyki taktyczno-techniczne uzbrojenia / K_U14

Przedmiot zaliczany jest na podstawie: zaliczenie na ocenę.

Ćwiczenia zaliczane są na podstawie: zaliczenia bez oceny

Zaliczenie przedmiotu jest prowadzone w formie sprawdzianu ustnego lub pisemnego oceniającego wiedzę z zakresu znajomości nowoczesnych broni strzeleckiej i artyleryjskiej oraz technologii wytwórczych broni i amunicji.

Warunkiem dopuszczenia do zaliczenia jest zaliczenie ćwiczeń laboratoryjno-pokazowych.

Osiągnięcie efektu W1 i W2 weryfikowane jest podczas sprawdzianu ustnego lub pisemnego.

Osiągnięcie efektu U1 sprawdzane jest podczas ćwiczeń laboratoryjno-pokazowych oraz sprawdzianu ustnego lub pisemnego.

Ocenę bardzo dobrą otrzymuje słuchacz, który osiągnął zakładane efekty kształcenia na poziomie 91-100%.

Ocenę dobrą plus otrzymuje słuchacz, który osiągnął zakładane efekty kształcenia na poziomie 81-90%.

Ocenę dobrą otrzymuje słuchacz, który osiągnął zakładane efekty kształcenia na poziomie 71-80%.

Ocenę dostateczną plus otrzymuje słuchacz, który osiągnął zakładane efekty kształcenia na poziomie 61-70%.

Ocenę dostateczną otrzymuje słuchacz, który osiągnął zakładane efekty kształcenia na poziomie 51-60%.

Ocenę niedostateczną otrzymuje słuchacz, który osiągnął zakładane efekty kształcenia na poziomie równym lub niższym niż 50%.