Podstawy programowania

stacjonarne

I stopnia

obowiązkowy

W 16/x, C 16/+, L 14/+, razem: 46 godz., 4,0 pkt ECTS

Matematyka/ wymagania wstępne: algebra liniowa, liczby zespolone, podstawowe przekształcenia jak np. transformacja Fouriera

ppłk dr inż. Tomasz SOSNOWSKI

Aktywność / obciążenie studenta w godz.

1. Udział w wykładach / 16

2. Udział w ćwiczeniach audytoryjnych / 16

3. Udział w ćwiczeniach laboratoryjnych / 14

4. Udział w ćwiczeniach projektowych / 0

5. Udział w seminariach / 0

6. Samodzielne studiowanie tematyki wykładów / 12,8

7. Samodzielne przygotowanie do ćwiczeń audytoryjnych / 16

8. Samodzielne przygotowanie do ćwiczeń laboratoryjnych / 14

9. Samodzielne przygotowanie do ćwiczeń projektowych / 0

10. Samodzielne przygotowanie do seminarium / 0

11. Udział w konsultacjach / 6,9

12. Przygotowanie do egzaminu / 18,4

13. Przygotowanie do zaliczenia / 2

14. Udział w egzaminie / 0

Sumaryczne obciążenie pracą studenta: 116,1 godz. / 4,0 ETCS

Zajęcia z udziałem nauczycieli (1+2+3+4+5+11+14): 52,9 godz. / 2,0 ECTS

Zajęcia powiązane z działalnością naukową (1÷10): 88,8 godz. / 2,0 ECTS

Celem przedmiotu jest zapoznanie studentów z podstawami programowania komputerów i mikroprocesorów w języku wysokiego poziomu. Studenci poznają podstawy programowania strukturalnego i obiektowego oraz definicje podstawowych pojęć takich jak, programowanie, algorytm, semantyka, kompilator, translator. Zapoznają się z podstawowymi cechami i definicjami języka C/C++, typami danych i ich reprezentacją, dynamicznymi strukturami danych. Poznają sposoby projektowania oprogramowania, metody projektowania i przedstawiania algorytmów oraz programowania interfejsów graficznych.

Wykłady / metoda werbalno-wizualna z wykorzystaniem nowoczesnych technik multimedialnych – przekazanie informacji teoretycznych popartych przykładami.

1. Wprowadzenie do programowania. /2 godz./

2. Język C/C++ podstawowe cechy i definicje. /2 godz./

3. Preprocesor języka C/C++. /2 godz./

4. Dynamiczne struktury danych. /2 godz./

5. Podstawy programowania obiektowego. /2 godz./

6. Zaawansowane programowanie obiektowe /2 godz./

7. Obiekty dynamiczne. /2 godz./

8. Wprowadzenie do programowania rozbudowanych programów/2 godz./

Ćwiczenia / metoda werbalno-praktyczna, weryfikacja tematyki wykładów poprzez zadania praktyczne realizowane pod nadzorem wraz z analizą otrzymanych rezultatów.

1. Środowisko programistyczne. /2 godz./

2. Posługiwanie się podstawowymi elementami języka C /2 godz./

3. Zaawansowane operacje na danych. /2 godz./

4. Podstawowy programowania obiektowego. /2 godz./

5. Posługiwanie się obiektami. /2 godz./

6. Wzorce projektowe. /2 godz./

7. Programowanie interfejsów graficznych. /2 godz./

8. Zaawansowane techniki programowania /2 godz./

Laboratoria / metoda praktyczna, weryfikacja nabytej wiedzy poprzez samodzielne wykonywanie zadań laboratoryjnych - programów, wykonanie sprawozdania z zrealizowanych zadań oraz opracowanie wniosków - zgodnie z wytycznymi nauczyciela.

1. Program w języku C (strukturalny). /4 godz./

2. Program w języku C++ (obiektowy). /4 godz./

3. Program z interfejsem graficznym. /4 godz./

4. Prezentacja opracowanych programów. Rozlicznie laboratorium. /2 godz./

Podstawowa:

1. Schildt H., Język C, LTP, 2002

2. Kernighan B. W., Ritchie D.M.: Język ANSI C, WNT Warszawa 1994

3. Grębosz J., Symfonia C++ Tom I, II, III, Oficyna Kallimach 1999

4. Stroustrup B., Język C++, WNT 2002

5. Wikibooks: Podręcznik C, http://pl.wikibooks.org/wiki/C

6. Wikibooks: Podręcznik C++, http://pl.wikibooks.org/wiki/C++

Uzupełniająca:

1. Prata S., Szkoła Programowania Język C++, Robomatic 2002

2. Lippman B. S., Lajoie J., Podstawy języka C++, WNT 2003

3. Meyer B., Programowanie zorientowane obiektowo, Helion 2005

4. Konieczny R. K.: Wprowadzenie do programowania w języku C, Intersofland, Warszawa 1993

5. Drozdek A., Simon D.: Struktury danych w języku C, WNT Warszawa 1996

6. Delannoy C. Ćwiczenia z Języka C, WNT 1993

7. Aho A. V., Ullman J. D., Wykłady z informatyki z przykładami w języku C, Helion 2003

8. Eckel B.: Thinking in C++. Edycja Polska, Helion 2002

9. Kotowski M.: Wysokie C, Lupus 1998

10. C++ Reference, http://www.cplusplus.com/reference/ (ang.)

W1 / Student ma uporządkowaną wiedzę w zakresie architektury sprzętowej komputerów oraz metodyki i technik programowania

W2 / Student ma elementarną wiedzę w zakresie architektury i oprogramowania systemów mikroprocesorowych (języki wysokiego i niskiego poziomu, maszyny wirtualne)

U1 / Student potrafi pozyskiwać informacje z literatury, baz danych i innych źródeł; potrafi integrować uzyskane informacje, dokonywać ich interpretacji, a także wyciągać wnioski oraz formułować i uzasadniać opinie

U2 / Student potrafi pracować indywidualnie i w zespole; umie oszacować czas potrzebny na realizację zleconego zadania; potrafi opracować i zrealizować harmonogram prac zapewniający dotrzymanie terminów

U3 / Student potrafi opracować dokumentację dotyczącą realizacji zadania inżynierskiego i przygotować tekst zawierający omówienie wyników realizacji tego zadania

K1 / Student rozumie potrzebę i zna możliwości ciągłego dokształcania się (studia drugiego i trzeciego stopnia, studia podyplomowe, kursy) – podnoszenia kompetencji zawodowych, osobistych i społecznych

Przedmiot zaliczany jest na podstawie: zaliczenia

Zaliczenie laboratorium obejmuje zaliczenie wejściówki oraz programu i sprawozdania.

Warunkiem zaliczenia przedmiotu jest pozytywna ocena z kolokwium oraz zaliczenie ćwiczeń rachunkowych i laboratoryjnych.

Osiągnięcie efektów W1-W2, U1-U3 – zostanie sprawdzenie na ćwiczeniach rachunkowych i laboratoryjnych;

Osiągnięcie efektów K1 – zostanie sprawdzone podczas zaliczenia przedmiotu.

Oceny osiągnięcia zakładanych efektów kształcenia:

Ocenę bardzo dobrą otrzymuje student który osiągnął zakładane efekty kształcenia na poziomie 91-100%.

Ocenę dobrą plus otrzymuje student który osiągnął zakładane efekty kształcenia na poziomie 81-90%.

Ocenę dobrą otrzymuje student, który osiągnął zakładane efekty kształcenia na poziomie 71-80%.

Ocenę dostateczną plus otrzymuje student, który osiągnął zakładane efekty kształcenia na poziomie 61-70%.

Ocenę dostateczną otrzymuje student, który osiągnął zakładane efekty kształcenia na poziomie 51-60%.

Ocenę niedostateczną otrzymuje student, który osiągnął zakładane efekty kształcenia na poziomie równym lub niższym niż 50%.

Ocenę uogólnioną zal. otrzymuje student, który osiągnął zakładane efekty kształcenia na poziomie wyższym niż 50%.

Ocenę uogólnioną nzal. otrzymuje student, który osiągnął zakładane efekty kształcenia na poziomie równym lub niższym niż 50%.